Leon & the lonely web

เคยคิดบ่นกับตัวเองว่า
ทำไมการที่เราจะเลือกของขวัญให้กับคนที่เราแคร์เนี่ย มันเป็นเรื่องที่ยากจังเลยนะ
ไอ่การที่จะเลือกของขวัญสิ้นคิด
พวกตุ๊กตาหมี กระเป๋าตังค์ นาฬิกา ฯลฯ
มันก็จะดูจืดๆไปหน่อย
แถมเลือกไปบ่อยๆ ก็หมดก๊อกจนไม่รู้ว่าจะให้อะไรดี
แบบ ปีแรกให้ ตุ๊กตา
ปีที่สอง ให้กระเป๋าตังค์
ปีที่สาม ให้นาฬิกา...
สุดท้ายก็วนมาให้ไอ่ตุ๊กตาหมีเหมือนเดิม
อาจจะถูกมองว่าเลือกส่งๆ แบบไม่ครีเอทอีก
 
ว่างๆก็เลยมานั่งชำแหละความคิดและประเภทการเลือกของขวัญของตัวเองดู
แบ่งได้เป็นว่า
เลือกให้ของขวัญที่เราคิดว่าเค้าจะชอบ
เลือกให้ของขวัญที่เราชอบ
เลือกให้ของขวัญที่เค้าชอบ
เลือกให้ของขวัญที่เค้าอยากได้
เลือกให้ของขวัญที่เราอยากให้เค้า
เลือกให้ของขวัญที่เราทำด้วยมือ
เลือกให้ของขวัญที่มันแพงๆ หรูๆ
ให้เค้าเลือกเองเราออกตังค์ให้
หรือ แกล้งพาเค้าไปเดินห้างแล้วดูว่าเค้าหยุดยืนดูอะไร หยิบจับอะไรมาดูนานๆ
แล้วเราก็ขอตัวแว๊บไปซื้อมายื่นให้เค้า
... นึกไม่ออกแล้วแฮะ
 
การเลือกของขวัญเป็นโจทย์ที่ยากมาก
อาจจะไม่ได้ยากถึงขนาดโจทย์คำนวนแคลคูลัส
แต่มันทำให้เราลำบากใจ
เอ ให้ไอ่นั่น ไอ่นี่ เค้าจะชอบไหม
เค้าจะวางมันไว้ข้างๆหมอน หรือบนหัวเตียงรึป่าว
เค้าจะอมยิ้มทุกครั้งที่เห็นมันไหม
หรือว่าพอเค้าแกะดูแล้ว หลังจากนั้น 5 นาที
ของขวัญที่เราให้เค้าจะไปนอนกองอยู่ก้นถังขยะนะ
คือมันเป็นกังวล กระวนกระวาย
 
บางทีเราก็ไม่รู้หรอกว่า ว่าที่ผู้รับของขวัญของเรานั้นอยากได้อะไรเป็น พิเศษ หรือไม่
เคยอ่านเจอในนิตยสาร จำไม่ได้ว่าใช่ a Day รึป่าว
ของขวัญที่ข้างในไม่มีของขวัญ
ข้างนอกห่อกระดาษผูกริบบิ้นอย่างดี
แทนความหมายว่า เธอน่ะ เป็นผู้มีพร้อมทุกอย่างแล้ว
( ฟังดูคล้ายๆเธอเปรียบเหมือนดอกบัวที่โผล่พ้นน้ำแล้ว )
เลยไม่มีของขวัญใดที่เหมาะสมที่จะให้กับเธอ
เพราะฉะนั้น เธอเอากล่องเปล่าไปก็แล้วกัน
เออ มันตรงดีนะ ไม่รู้ว่าจะให้อะไร
ให้กล่องเปล่าเลย
โดนจุด แต่มันไม่เหมาะสม และ ไม่ควร เพราะอาจจะถูกเคืองได้
 
แล้วไอ่ความคิดที่จะมาถามตัวเองว่าถ้าเป้นเราล่ะอยากได้อะไร
มันเอาไปใช้กับคนอื่นไม่ได้ซะด้วยดิ
ไม่ได้ใส่ใจกับของขวัญเลย
ให้อะไรเล็กๆน้อยๆก็ดีใจแล้ว
เพราะผมถือว่า ให้อะไรเล็กๆน้อยๆ หรือให้อะไรใหญ่ๆโตๆแพงๆ
มันก็คือการให้ เท่ากับ 100 เหมือนกัน
ไม่จำเป็นเลยว่าต้องให้อะไรที่ผมจะชอบหรือไม่
แค่ตั้งใจให้ก็ซึ้งซะไม่เมี๊ยะแล้ว
แต่ว่าแต่ละคนก็คิดไม่เหมือนกันอ่ะเนาะ
 
อีกเรื่องนึงๆ
การให้ของขวัญก็เหมือนกับแข่งกับตัวเองเหมือนกันนะ
เกิดว่าปีที่แล้วให้ของขวัญไว้ซะดิบดี เป็นที่ถูกอกถูกใจ
ปีนี้ก็ต้องเกิดอาการเกร็งว่าของขวัญที่เราให้เค้าจะถูกใจเท่ากับไอ่ชิ้นในปีแล้วรึป่าวนะ
 
ว่างๆ แวะมาขยับนิ้ว บ่นไปตามความรู้สึกนึกคิด
เพราะถึงยังไง โลกนี้ก็ยังต้องมีการให้ของขวัญกันอยู่ดี
ตราบเท่าที่ชีวีของมนุษย์ยังมีความรู้สึกดีๆให้แก่กัน...