day

จังหวะจักรยาน

posted on 30 Jul 2008 18:24 by leonleon in day

 

 

ช่วงนี้เอาจักรยานมาปั่นเล่น
เป็นจักรยานที่เคยใช้ตั้งแต่ตอน ป.4 – ป.5 โน่น
สภาพยังดีอยู่เลย
เพียงแต่ว่ามีสนิมนิดหน่อย
ไม่เป็นไร ไม่ได้ปั่นไปอวดใครอยู่แล้ว
 
รู้สึก...
ความรู้สึกที่กลับมาปั่นตอนแรก
รู้สึกว่า ทำไมจักรยานมันคันเล็กจัง
เมื่อก่อนจำได้ลางๆว่าขาเรายังเหยียบพื้นยังไม่ค่อยจึงถึง ต้องเขย่งๆเอาเวลาจะจอด
เพราะเราโตขึ้น
ส่วนจักรยานมันยังคงอยู่อย่างนั้น
คงเหมือนเช่นอดีต
เวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไป
อดีตมันก็ยังคงอยู่ที่เดิมของมัน...
 
รับรู้...
ตอนที่ปั่นจักรยาน
ผมมองเห็นคนที่ปั่นจักรยานสวนไปสวนมา
มากกว่าตอนที่ผมโดยสารยานพาหนะชนิดอื่น
ไม่ว่าจะเป็นมอเตอร์ไซด์ รถยนต์ รถเมล์ หรือ แม้กระทั่งตอนเดิน
ตอนขี่มอเตอร์ไซด์ ก็พอเห็นคนปั่นจักรยานบ้าง
ตอนเดินบนทางเท้าก็เห็นคนปั่นจักรยานบ้าง
ตอนขับรถยนต์ก็ต้องคอยระวังจักรยานบ้าง
แต่จำนวนครั้งในการเห็น ก็ไม่เท่าตอนที่ปั่นจักรยาน...
 
ไม่รู้ว่าความเร็วในการเคลื่อนของเรา มีผลต่อการมองเห็นของเรามากน้อยเพียงใดรึป่าว ?
หรือหากเราที่เคลื่อนที่ด้วยความใกล้เคียงกัน
เราอาจจะมองเห็นกันได้ง่ายขึ้น
คนเดินถนน ก็พูดทักทายกับคนที่เดินสวนกันไปมา
มอเตอร์ไซด์ ก็ยกมือขึ้นทักทายเวลาขี่รถสวนกัน
รถสิบล้อ ก็มักจะบีบแตรใส่กันเวลาสวนทางกันบนทางหลวง
ผมว่ามันคงเป็นเหตุผลที่คล้ายๆกันว่า...
ทำไมผมจึงมองเห็นคนปั่นจักรยานมากขึ้นเวลาผมปั่นจักรยาน
 
เราจะมองเห็นในสิ่งที่มีจังหวะความเร็วพอๆกับเรา
ยิ่งเราเคลื่อนที่เร็วเท่าไหร่
สิ่งที่เราเห็นก็ยิ่งจะมีน้อยลง
เพราะหลายสิ่งในโลกก็ไม่ได้ดำเนินไปด้วยความรีบเร่ง
หากเราเร็ว รีบเร่ง !! จนไม่ทันได้รับรู้ และ ซึมซับ
เราคงพลาดอะไรหลายๆอย่างไปโดยที่เราไม่ทันได้รู้ตัว...
 
หากชีวิตคุณเร่งรีบมาทั้งวันแล้ว
ลองหาช่วงเวลาตอนเย็นๆ แดดร่มลมตกมาปั่นจักรยานด้วยกันไหมครับ ?
 
ป.ล.   ปั่นจักรยานไม่ทำให้โลกร้อนขึ้นด้วยนะ ฮี่ฮี่
ป.ล. ( ฉอง )   ปั่นแล้วเหนื่อยอย่างแรง ทำไมตอนเด็กๆปั่นทั้งวันไม่เห็นเหนื่อยเลย
 
... หรือว่าเราจะแก่แล้ว T T


วันที่ 7 เดือน 7

posted on 10 Jul 2008 21:19 by leonleon in day

 

 

เมื่อ 3 – 4 วันที่ผ่านมาได้มีโอกาสพูดคุย
ถึงเรื่องวันที่ 7 เดือน 7 ตามปฏิทินของญี่ปุ่น
วันที่ 7 เดือน 7 ของทางญี่ปุ่นนั้นเป็นวันเทศกาลทานาบาตะ
( เค้าว่ากัน่าท้องฟ้ายามค่ำคืนของเดือน 7 นั้น เหมาะแก่การดูดาวที่สุด
มันจะจริงรึป่าวก็อยากจะพิสูจน์อยู่หรอก แต่การดูดาวคนเดียว
มันคงเหงาไม่ต่างจากการเข้าไปนั่งดูหนังคนเดียวเท่าไหร่ )

  
วันที่ 7 เดือน 7 เป็นวันเดียวในรอบหนึ่งปีที่...
ชายเลี้ยงวัวจะมีโอกาสได้ข้ามฟากฟ้าที่กว้างใหญ่มาพบกับหญิงทอผ้าผู้สูงศักดิ์
ตามตำนานชายเลี้ยงวัวกับหญิงทอผ้า
ซึ่งโด่งดังและเป็นที่รู้จักกันดีในแถบคาบสมุทรเกาหลี จีน และ ญี่ปุ่น
เนื่องด้วยความแตกต่างทางฐานะระหว่างมนุษย์ธรรมดาอย่างชายเลี้ยงวัว
กับธิดาของเทพเจ้าแห่งสวรรค์ ความรักที่เกิดขึ้นจึงคล้ายกับว่าจะเป็นไปไม่ได้
เทพเจ้าแห่งสวรรค์แยกทั้งสองให้ห่างกันคนละฟากฝั่งของท้องฟ้า
โดยสร้างให้มีแม่น้ำสีน้ำเงินที่กว้างใหญ่และเชี่ยวกรากขวางกั้นระหว่างชายเลี้ยงวัว
และหญิงทอผ้า ธิดาสุดที่รักของตน
แม่น้ำใหญ่สายนั้นบางทีอาจจะกั้นขวางได้เพียงแค่ระยะทาง
เว้นเพียงความรู้สึกเท่านั้นที่มันไม่สามารถขวางกั้นได้
ที่ใดมีรัก ที่นั้นก็ย่อมมีหวัง
หนังเรื่อง รักแห่งสยาม เค้าบอกไว้แบบนั้น
หากมีความหวังปาฏิหาริย์อาจจะเกิดขึ้นได้เสมอ...
นกสีขาวจำนวนมากมายบินมาในทันใด
นกสีขาวยอมเป็นสะพานให้ทั้งสองได้เดินข้ามมาพบกัน
แค่เพียงวันเดียว
ปีละครั้ง...
วันที่ 7 เดือน 7 ของทุกๆปี
ทั้งสองจะได้มาพบกัน


เช่นเดียวกับเหตุการณ์ทางดาราศาสตร์
ที่ทุกวันที่ 7 เดือน 7 ของทุกๆปี
ดาว Vega ของทางฝั่งหญิงทอผ้า ( เป็นดาวที่สวยสดใสที่สุดในกลุ่มดาวพิณ )
จะโคจรมาพบกับ ดาว Altair ของชายเลี้ยงวัว
(ซึ่งก็เป็นดาวที่สดใสที่สุดในกลุ่มดาวนกอินทรี)
ดาวทั้งสองดวงจะโคจรข้ามทางช้างเผือกมาพบกัน...

 


เป็นเรื่องของความรักที่เหงาเป็นบ้า
สามร้อยหกสิบสี่วัน... ที่คนที่รักกันจะไม่ได้เห็นหน้ากัน
ระยะทางอาจจะทำให้ความคิดถึงได้ทำหน้าที่บ้าง
แต่ถ้าหากมันต้องทำหน้าที่ทุกๆวันมันก็คงเหนื่อย
ความเหงาก็คงเข้ามาแทนที่...


หากชายเลี้ยงวัวอยู่ในยุคสมัยนี้บางทีอาจจะนั่งคลอเพลง
ห่างไกลเหลือเกิน ของ พี่นภ พรชำนิ อยู่ก็เป็นได้

 

  
อ้อ เทศกาลทานาบาตะ ของทางญี่ปุ่นนั้น
มักจะมีการประดับโคมกระดาษไว้ที่บ้านกันทุกแห่งทุกหน
อีกทั้งยังมีการเขียนคำอธิษฐานลงบนกระดาษ 5 สี
แล้วนำไปแขวนไว้ที่กิ่งไผ่เสียด้วยสิ...
 
เป็นคุณ คุณจะเขียนอธิษฐานว่าอะไร ?


( ห้ามตอบว่าขอให้โลกสงบสุขนะ )

 

  
ส่วนผม แอบบอกให้ก็ได้ว่าถ้าเป็นผม ผมคงอธิษฐานไปว่า
“ ขอให้ปีหน้า มีเธอคนนั้นมาอยู่ดูดาวด้วยกัน ”

 

 

ความโดดเดี่ยว  Feat.ความรู้สึกดีๆ
 
อยู่คนเดียวทุกครั้ง ต้องเปิดเพลงดังๆเอาไว้คลายเหงา
รู้สึกมันช่างว่างเปล่า เหลือเรา อยู่กับตัวเองทุกที ทุกที...
 
ประโยคข้างบนเป็นเนื้อเพลงท่อนเริ่มของเพลง อีกแล้ว
เพลงเหงาๆจาก โยคี เพลย์บอย
เป็นเพลงที่ตลอดมาทั้งชีวิต ผมฟังกี่ทีก็รู้สึกเหงา...
เพลงมันทำให้เหงา หรือว่าผมนั้นรู้สึกเหงาอยู่แล้ว
ผมไม่แน่ใจ...
 
ช่วงนี้ทำไมไม่รู้ ผมว่าผมมีความสุข
แต่ไม่ได้หมายความว่าผมไม่มีความทุกข์เสียเมื่อไหร่
เพียงแต่ความทุกข์เล็กๆน้อยๆมันไม่สามารถกวนใจผมได้นานก็เท่านั้น
ถ้ามีเครื่องวัดระดับความสุขแบบเครื่องวัดระดับแอลกอฮอลล์แล้วละก็
ผมคงโดนจับและปรับอาน
ข้อหาคงไม่พ้น มีความสุขขณะขับรถ...
 
ชีวิตผมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงซักเท่าไหร่
มันยังคงเหมือนเดิม
แต่ทำไมช่วงนี้ไม่เหงาล่ะ
“ นั่นสินะ ทำไมช่วงนี้ไม่รู้สึกเหงา ? ”
ผมถามตัวเอง...
 
อาจจะเป็นเพราะมีความรู้สึกดีๆ
ผมไม่รู้ว่าผู้ส่งจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจส่งมันมาให้ผม
แต่เท่าที่ผมรับรู้ได้ ผมเลยขอถือวิสาสะเรียกมันว่า ความรู้สึกดีๆ
 
ผมยังคงอยู่คนเดียว
ห่างไกลบ้าน ห่างไกลพ่อแม่ ห่างไกลเพื่อนๆที่สนิท
พูดตรงๆก็คือ ผมก็ยังคงโดดเดี่ยวเดียวดาย อยู่
 
แต่ก่อนผมคิดว่า
ความโดดเดี่ยวและความเหงา มันเป็นเรื่องเดียวกัน
เพราะอยู่คนเดียว จึงเหงา
มันเป็นตรรกะที่ผมรับรู้ในเวลานั้น
 
แต่มาวันนี้ ดูเหมือนว่า
เจ้าความโดดเดี่ยว มันได้เดินแยกแตกห่างชิ่งออกไปจากคำว่า เหงา เสียแล้ว
ผมรู้สึกได้ว่า ความโดดเดี่ยว กับ ความเหงา นั้น เป็นคนละเรื่องกัน
ตรรกะที่เคยรับรู้ในช่วงเวลาก่อนๆ
ได้ถูกลบล้างไป...
ด้วยความรู้สึกดีๆ ของใครคนหนึ่ง
 
ผมนึกถึงเพลง วันแห่งความรัก ของ นิ้วกลม Feat.แสตมป์
 
เนื้อเพลงพูดถึง คนสองคนที่เคยเหงา
ได้จับมือกันทำสัญญาสิ้นสุดความเหงา
และก็จะเดินร่วมทางเคียงข้างกันไปในทุกๆวัน
เมื่อทำสัญญาสิ้นสุดความเหงา
จำนวนประชากรคนเหงาๆในโลกก็จะลดน้อยลงสองคน
ปริมาณความเหงาที่มีอยู่บนโลกใบนี้ก็จะลดลงตามไปด้วย
ทุกวันจะกลายเป็นวันแห่งความรัก
ไม่ว่าจะเป็นเดือนไหนๆ กุมภาฯ มีนาฯ เมษาฯ
พฤษภาฯ มิถุนาฯ สิงหาฯ ล้วนแต่เป็นวันแห่งความรัก
 
ผมไม่รู้ว่าเธอจะรู้หรือเปล่า
ว่าเธอเองก็มีส่วนที่ช่วยลดปริมาณความเหงา
และประชากรคนเหงาในโลกใบนี้ลง
 
ฟังเพลงนี้แล้ว…
ผมชักอยากจะเห็น ใบสัญญาสิ้นสุดความว่างเปล่า ซะแล้วสิ
หน้าตามันจะเป็นอย่างไร ต้องเซ็นลายเซ็นตรงไหนมั่ง ?
ผมเองอยากจะชวนเธอมาทำสัญญาฉบับนี้ด้วยกันเช่นกัน...
 
ความรัก เป็นเรื่องเดียวกันกับการเดินเคียงข้างกัน
ความโดดเดี่ยว เป็นคนละเรื่องกับความเหงา
 
เพลงเหงาๆ จึงไม่ได้เป็นเพลงประจำตัวของคนโดดเดี่ยวซะทุกครั้ง
แค่บางที และบางเพลงเท่านั้น
 
ส่วนในวันนี้ผมว่าเพลงของผมน่าจะเป็นเพลงชื่อนี้นะ…
ความโดดเดี่ยว Feat.ความรู้สึกดีๆ