Leon & the lonely web

สำหรับคนที่เรารัก
 
พี่โน้ส อุดม เคยเขียนถึง สำหรับคนที่เรารัก ไว้ในหนังสือ Note Book
ซึ่งผมอ่านแล้วชอบมากๆ
ก็เอามาคิดว่าอะไรที่มันเป็น สำหรับคนที่เรารัก ของผมบ้าง
คิดแล้วก็เขียนสะสมไว้ในสมุดไดอารี่ไว้
จากวันที่เรียมสะสมจนถึงวันนี้ก็เกือบหนึ่งปีได้แล้วแหละ
วันนี้จึงถือโอกาสเอามาประกอบกับเพลงโปรด ( อีกเพลงนึง ) ซะเลย
 
 
 
สำหรับคนที่เรารัก
 
เวลาเค้าเสียใจหรือร้องไห้ เราอยากนั่งร้องไห้เป็นเพื่อนเค้า
เวลาเค้าดีใจ เราจะเป็นคนนึงที่ดีใจมากกว่าเค้า
เราอยากให้เค้าทำอาหารให้เรากิน
เราอยากเป็นลูกมือเค้าตอนเค้าเข้าครัว
เราอยากเอาหนังสือเล่มโปรดให้เค้าอ่าน
เราอยากนอนอ่านหนังสือบนตักของเค้า
เราอยากเลือกเพลงจากความรู้สึกใส่ CD ให้เค้าฟัง
เราอยากให้เค้ามาเที่ยวบ้านเรา
เราอยากให้คนในบ้านของเรารู้จักกับเค้า
เราอยากให้เค้ารู้จักกับหมาของเรา
เราอยากให้เค้าสนิทกับครอบครัวของเรา
เราอยากให้เค้าสนิทกับหมาของเรา ( มันจะได้ไม่เห่า )
เราอยากกอดเค้าเวลาลมหนาวพัดมา
เราอยากกอดเค้าแม้ว่าจะไม่มีลมหนาวพัดมา
เราอยากนอนดูดาวกับเค้า
เค้าคือคนที่เราอยากเล่าเรื่องราวที่เจอในแต่ละวันให้ฟัง
เค้าคือคนที่เราจะยอมฟังเค้าบ่น ระบายเรื่องต่างๆใส่หูด้วยความใส่ใจทุกครั้ง
เราอยากเล่นมุขตลกแป๊กๆให้เค้าอมยิ้ม
เราอยากบอกรักเค้าวันละหลายๆครั้ง
เราอยากให้เค้ามีตุ๊กตาตัวแทนเราไว้กอดเวลานอน
เค้าคือคนที่จะมีรูปถ่ายใบโปรดของเรา ในขณะที่เราไม่มี ( เพราะเราให้เค้าไปแล้ว )
เราอยากหาลูกหมาให้เค้าเลี้ยง
ทุกที่ที่เราไป เราอยากให้เค้าเป็นคนที่อยู่ข้างๆ และเดินจูงมือกันไป
เราอยากตื่นนอนขึ้นมาแล้วเห็นหน้าเค้าเป็นคนแรกของทุกๆเช้า
หนังทุกเรื่องที่เราดู เราอยากดูกับเค้า
เค้าเป็นคนที่เราจะคอยยื่นกระดาษทิชชู่ให้เวลาที่หนังมันเศร้า
เราอยากคอยกุมมือ ให้เค้าบีบมือ เวลาที่ดูหนังผี
เราอยากอยู่ข้างๆเค้าเวลาไม่สบายใจหรือเจอปัญหา
เราอยากอยู่ใกล้เค้าให้นานที่สุดเท่าที่เราจะทำได้   <--   นี่ประโยคของพี่โน้สแต่ผมชอบมาก

 
 
บ้านของหัวใจ - Super Baker
 
อยากให้ใครคนนึงที่รักที่สุด
ได้มีคืนและวันที่แสนพิเศษ
อย่างที่เธอเคยให้ทุกอย่างกับฉัน
อยากให้มันมีค่ากว่าสิ่งใดที่สุดเท่านั้น
กับรักที่เธอให้ฉันหมดหัวใจ
อยากจะเป็นคนดีที่ดีที่สุด
อยากจะเป็นผู้ชายที่พร้อมทุกอย่าง
อยากจะเป็นดั่งแสงสว่างสดใส
อยากให้เรามีบ้านของหัวใจ
เนิ่นนานแค่ไหน
ฉันจะไม่เปลี่ยนใจจากวันนี้

ได้โปรดจับมือฉัน
ทุกสิ่งอยู่ในนั้น
เป็นดังคำที่ฉันสัญญาให้เธอคนดี
วันเวลาทุกวินาที จะหยุดที่เธอคนนี้
ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ

แต่จะมีอะไรที่ดีที่สุด
เท่ากับวันเวลาทุกๆนาที
จะมีเธอเคียงข้างกันต่อจากนี้
สิ่งใดๆในโลกที่งดงามมากมายเพียงไหน
ไม่มีเธอก็หมดความหมาย
ทุกอย่างคือความรู้สึก
สิ่งที่คิดและฝันมันแสนยิ่งใหญ่
อาจจะทำอะไรผิดพลาดไป ฉันก็ยังตัดสินใจ
และจะไม่เปลี่ยนไปจากคนนี้

ได้โปรดจับมือฉัน ทุกสิ่งอยู่ในนั้น
เป็นดังคำที่ฉันสัญญาให้เธอคนดี
วันเวลาทุกวินาที
จะหยุดที่เธอคนนี้
ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ
อยากกอดเธอตอนเช้าและอยากให้เธอนั้น
เป็นคนเดียวที่ฉันได้เจอทุกๆเวลา
ความทรงจำว่าฉันลืมตา
จะอยู่ที่เธอเท่านั้น
ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ

หากว่าคุณมีคนที่รักที่สุด
บอกกับเค้าทุกวันว่ารักที่สุด
บอกกับเค้าทุกเช้าที่ตื่นได้ไหม
อยากให้เค้าเป็นบ้านของหัวใจที่มีความหมาย
รักและคอยห่วงใยอยู่ตรงนี้และตลอดไป
 
 
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
วันนี้วันหยุด ไม่ต้องไปทำงาน
แต่ก็ยังตื่นแต่เช้า ตามเวลาปกติ
ตื่นขึ้นมาเจอกับบรรยากาศอึมครึม ทึมเทา ฝนใกล้ตก
ไม่ชอบเลย มันทำให้เหงา
 
ตื่นขึ้นมาก็เปิดเพลงฟัง
สุ่มไปโดนเพลง บ้านของหัวใจ พอดี
แล้วก็ฟังแต่เพลงนี้ไม่เปลี่ยนไปไหนเลย
ฟังแล้วน้ำตาจะไหล
คิดถึงบ้านของหัวใจของตัวเอง...
 
ในห้องคาราโอเกะก็เหมือนกัน
ถ้าเลือกเพลงนี้ขึ้นมาร้อง
มันทำให้น้ำตาคลอดีชะมัด
เพลงอะไรไม่รู้ซึ้งเป็นบ้าเป็นหลัง
 
คิดถึงมากๆนะรู้ไหม บ้านของหัวใจ...

วันนี้ผมเอาเพลงโปรดของผมอีกเพลงหนึ่งมาให้ฟังกันครับ
และคาดว่าคงเป็นเพลงโปรดของอีกหลายๆคนด้วย
 
เคยฟังเพลง ทฤษฎีสีชมพู ของ นิ้วกลม & Stamp กันรึป่าวครับ ?
สำหรับคนที่ยังไม่เคยฟัง วันนี้ก็ถือโอกาสได้เคยฟังกันเลยนะครับ
สำหรับคนที่เคยฟังแล้ว วันนี้เรามานั่งฟังด้วยกัน คงจะดีกว่านั่งฟังคนเดียวจริงไหมครับ ?
 
 
 
ผมฟังเพลงนี้ครั้งแรกหลังจากที่อ่านหนังสือ the soundtracks of my love จบ
ฟังแล้วได้แต่นั่งนิ่ง...
คิดถึงเธอคนนั้น
คิดพลางนึกไปว่าสีของเธอที่ไหลเข้ามาปนกับสีของผมนั้นมีอะไรบ้าง
หนังสือหลายเล่ม
เพลงหลายเพลง
สถานที่ท่องเที่ยวอีกหลายแห่ง
สำเนียงการพูดอีกหลายประโยค
อาหารจานโปรดอีกหลายจาน
และความรู้สึกดีๆที่เรามีให้กันอีกหลายความรู้สึก...
 
สีของเราเมื่อผสมกันแล้วก็ไม่มีวันจะกลับไปเป็นสีเดิมได้อีก
มันแยกออกจากชีวิตเราไม่ได้อีกต่อไป
โลกของผมได้เปลี่ยนไป
เช่นเดียวกับโลกของเธอก็คงได้เปลี่ยนไป
ผมไม่รู้ว่าโลกของผมที่เปลี่ยนไป
กับโลกของเธอที่เปลี่ยนไปนั้น เปลี่ยนไปในทิศเดียวกันหรือไม่
หรือบางทีมันอาจจะกำลังรวมตัวกันในนาม โลกของเรา ( ไม่ใช่วิชาสังคมของ ม.ต้น นะครับ ) อยู่รึป่าว ?
หรือบางทีโลกของเราอาจจะกำลังอยู่ในระหว่างก่อสร้าง
ก่อสร้างโดยความรู้สึก...
 
เราแต่ละคนมีสีประจำตัว
ถ้าจะให้วัดแล้วผมคงเป็นคนที่มีสีทึมเทาในระดับปานกลางคนหนึ่ง
เมื่อก่อนผมเคยชอบสีฟ้า
ปัจจุบันเริ่มหันมาหลงเสน่ห์ของสีดำและสีขาวนิดหน่อย
เรามันจะรักษาระดับความล้วนของสีของตัวเรา
ไม่ค่อยที่จะยอมให้สีอื่นๆเข้ามาปนได้ง่ายซักเท่าไหร่
 
แต่ถ้าหากว่าวันหนึ่งสีล้วน ชวนเหงา นั้นเกิดเหงาขึ้นมาจริงๆ
อยากจะนึกให้ตัวเองมีลวดลายให้ดูสวยงามบ้าง
จะทำอย่างไร ?
 
ก็คงต้องหาสีอื่นมาผสมกับสีของตัวเอง...
แต่เหตุใดส่วนมากการผสมของสองสีมักจะได้ออกมาเป็นสีชมพู ?
 
ความรักมักจะถูกแทนด้วยสีชมพู
สีชมพูเป็นเฉดสีหนึ่งของสีแดง
เมื่อมีความรัก…
เมื่อสีสองสีได้มาเจอกัน
สีสองสีผสมกันมักจะออกมาเป็นสีชมพู
เทา ผสมกับ เหลือง ออกมาเป็นสีชมพู
เขียว ผสมกับ แดง ก็ยังคงออกมาเป็นสีชมพู
ขาว กับ ดำ ผสมกัน ก็ยังออกมาเป็นสีชมพู
สีชมพูที่ไม่ใช่เฉดหนึ่งของสีแดง
แต่มันเป็นสีของความรัก...
 
หากเป็นมิตรภาพ
เมื่อสีหลายๆสีมาเจอกัน
มันไม่ได้กลายเป็นสีม่วงคล้ำราวกับเปลือกมังคุดเสมอไปเหมือนกับตอนที่เราล้างจานสีในชั่วโมงศิลปะ
สีของมิตรภาพที่เกิดขึ้นเป็นสีอะไรคงไม่ได้มีกำหนดตายตัวเช่นสีของความรัก
มิตรภาพใครมิตรภาพมัน
เพื่อนใครเพื่อนมัน
สีใคร ไม่ใช่สีมัน แต่มันเป็นสีของเรา...
 
 
 
สีล้วนเมื่อถูกผสมไปแล้ว
ไม่มีทางกลับมาเป็นสีเดิมได้
โลกใบเดิมที่เราเคยอยู่ตัวคนเดียว ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครคนนั้นอยู่
พอมีเธอคนนั้นเข้ามาแล้ว
ก็จะกลับไปในโลกที่ไม่มีเธอ ไม่ได้อีกต่อไป…
 
 
 
ใครที่เจอกับสีของความรัก สีของเราแล้ว รักษามันไว้ให้ดีนะครับ
อย่าให้ตัวเองต้องเปลี่ยนกลับมาเป็นสีเทา สีทึมเลย จะเหงาเฉาตายเสียเปล่าๆ
 
ส่วนใครที่ยังเป็นสีล้วนอยู่ ก็ขอให้เจอกับสีผสมไวไวนะครับ
สีของเรา มันน่าจะน่าฟังกว่า สีของกู ใช่ไหมครับ ฮี่ฮี่
 
 
 
ทิ้งไว้สักคำถาม คุณเป็นสีอะไรอยู่ในตอนนี้ ?
คนที่ไม่ได้มีลูกชื่อ เจี๊ยบ กรุณาอย่าตอบว่า สีหนุ่ม นะครับ แฮ่ !!

คนหนึ่งคน เปรียบเหมือนเป็นโลกหนึ่งใบ
ผมไม่รู้ว่าที่ผ่านมาในชีวิตผมได้ยินประโยคหรือคำพูดทำนองนี้ไปกี่ครั้ง
แต่ทุกครั้งที่ผมได้ยินหรือได้อ่านนั้น
ผมก็ได้แต่คอยพยักหน้าหลังจากที่ได้ยิน ได้อ่านมันทุกครั้งไป
คนทุกคน แต่ละคนมีโลกเป็นของตัวเอง
คนทุกคน แต่ละคนมีวงกลมเป็นของตัวเอง
และหากคนหลายคนอยู่รวมกัน
มันก็คงจะคล้ายๆดวงดาวบนท้องฟ้าที่อยู่ในจักรวาลเดียวกัน
 
แล้วก็ดาวแต่ละดวงใช่ว่าจะเป็นสีขาวสุกสกาวราวกับเพรชเสียทุกดวงซะเมื่อไหร่
นั่นมันเป็นการมองจากระยะไกลโพ้น
ดาวบางดวงก็ยังเป็นเพียงกลุ่มแก๊ส บางดวงก็เป็นไฟร้อนหลายพันองศา
รึดาวบางดวงก็เย็นเจี๊ยบราวกับเป็นปู่ของขั่วโลกเหนือ
ดาวบางดวงก็อบอุ่น และหอมกรุ่นไปด้วยอ๊อกซิเจน
รึบางดวงแม้จะอบอุ่นแต่ก็มีสภาพที่ไม่เหมาะกับการดำรงชีวิต
หรือบางดวงก็ไม่มีอากาศให้หายใจ
 
อย่างที่ดาวมันแตกต่าง
และก็เหมือนกับคนที่แตกต่าง
ฟังเพลง เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ ของวง เฉลียง
ซึ่งเพลงนี้ก็เป็นหนึ่งในเพลงที่ผมชอบมากเพลงหนึ่ง
 
ดาวทุกดวงบนท้องฟ้าที่เราเห็น
บางทีเราอาจจะเห็นมันนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น
แต่เปล่าเลย มันกำลังโคจรไปในทางของมันอยู่
เช่นเดียวกับที่โลกเรากำลังหมุนรอบตัวเอง และโคจรไปรอบๆดวงอาทิตย์ไปพร้อมๆกัน
 
คนแต่ละคน ไม่มีใครเหมือนใคร
เช่นกันกับดาวแต่ละดวง ก็ยอมแตกต่างกันไป
และดาวแต่ละดวงก็ย่อมมีวงโคจรที่เป็นของมันเอง
 
เราไม่สามารถไปบังคับใครให้ไปในทางที่เราอยากให้ไป
เราไม่สามารถบังคับใครให้เป็นในสิ่งที่เราอยากให้เป็นได้
หรืออาจจะทำได้ แต่ก็คงไม่ใช่เรื่องที่จะเต็มใจทำนัก
 
การเปลี่ยนวงโคจรของดวงดาว
ว่ากันว่าสามารถทำได้โดยใช้ระเบิดนิวเคลียร์ไประเบิดเพื่อขยับตำแหน่งของดวงดาว
ทำได้ แต่มันก็มีผลเสีย...
ระเบิดนะ ระเบิด ไม่ใช่ประทัด
แล้วมันจะคุ้มหรือไม่ถ้าเราเลือกจะทำ ?
 
บางทีการที่เราจะไปบังคับให้ใครสักคนมาเดินร่วมทางที่เราต้องการเดิน ไม่คงไม่ใช่เรื่องที่น่าปฏิบัติ
และหากว่าเราต้องไปเดินทางร่วมกับใครสักคนโดยที่เราไม่อยากไป มันก็คงไม่ใช่
และถ้าหากดาวสองดวงนั้นมีสิ่งที่ดึงดูดกันและกัน
ซึ่งคำตอบก็คงไม่ใช่ ทางใครทางมัน
 
ดาวแต่ละดวงต่างก็มีวงโคจรเป็นของตัวเอง
และบ้างที่ดาวเหล่านั้นก็ได้โคจรมาเจอกันอยู่บ่อยๆ
บางดวงก็โคจรไปด้วยกัน
บางดวงก็อาศัยแรงดึงดูด แรงเหวี่ยง และแรงผลัก จากดาวอีกดวง
คอยพยุงให้ตัวมันสามารถโคจรต่อไปได้เรื่อยๆ
 
ถ้าคนหนึ่งคน เปรียบเหมือนดาวหนึ่งดวง
ดาวหนึ่งดวงอาจจะต้องหมุนรอบตัวเองและโคจรไปตามเส้นทางของมัน
บางทีคนสมัยนี้อาจจะเลือกทำแค่อย่างใดอย่างหนึ่ง
บางคนก็มัวแต่โคจรไปเรื่อยๆ จนลืมใส่ใจคนรอบข้าง สิ่งใกล้ตัว
บางคนก็มัวแต่คิดถึงแต่ตัวเอง และก็อาจจะลืมไปว่าตัวเองไม่ได้เป็นเพียงดาวดวงเดียวในจักรวาลนี้
 
แล้วคุณเป็นดาวประเภทไหน ?
 
 
 
ผู้หญิงห้ามตอบว่าดาวศุกร์นะครับ
แล้วผู้ชายก็ห้ามตอบว่าเลวกว่าหมา มาจากดาวอังคารเน้อ หุหุ